ಮಣಿಪುರ ಹಿಂಸಾಚಾರ: ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿನ ಸರಣಿ, ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ಬದುಕು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ

ಇಂಫಾಲ್/ಬಿಷ್ಣುಪುರ/ಕಾಂಗ್ಪೋಕ್ಪಿ: 2023ರ ಮೇ 3ರಂದು ಆರಂಭವಾದ ಮಣಿಪುರದ ಮೈತೇಯಿ ಮತ್ತು ಕುಕಿ ಸಮುದಾಯಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷವು, ಕುಕಿ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಚುರಾಚಾಂದ್ಪುರ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ನಿವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದ ಮೈತೇಯಿ ಸಮುದಾಯದ ಮಾಜಿ ಅಂಗಡಿ ಮಾಲೀಕ 70 ವರ್ಷದ ಫಿಲೇಮ್ ಐಬೋಹೋಲ್ ಅವರ ಮೇಲೆ ತ್ರಿವಿಧ ದುರಂತವನ್ನು ತಂದಿದೆ. ಮೊದಲು ಹಿಂಸಾಚಾರದ ವೇಳೆ ಅವರ ಮನೆ ಮತ್ತು ಅಂಗಡಿ ಸುಟ್ಟುಹೋಯಿತು. ನಂತರ 2025ರ ಫೆಬ್ರವರಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಹಾರ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ಅವರ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರಾದ ರಮೇಶ್ (44) ಮತ್ತು ರಾಬಿ (34) ಮೃತಪಟ್ಟರು. ಮಣಿಪುರ

“ರಮೇಶ್‌ಗೆ ಯಕೃತ್ತಿನ ಸಮಸ್ಯೆ ಇತ್ತು, ಆದರೆ ರಾಬಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಮುಖ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರಲಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಐಬೋಹೋಲ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಪತ್ನಿ ಯೈಮಾ ಅವರು ರಾಜ್ಯ ರಾಜಧಾನಿ ಇಂಫಾಲ್‌ನಿಂದ ಸುಮಾರು 50 ಕಿ.ಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಬಿಷ್ಣುಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಲೈಸೋಯಿ ಪರಿಹಾರ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

“ಸಂಘರ್ಷದ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ವೈದ್ಯರ ಬಳಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಯೈಮಾ ಹೇಳಿದರು.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ನೀಟ್ ಅವಾಂತರ ಖಂಡಿಸಿ ಎಡ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಪ್ರತಿಭಟನೆ

ಈ ದಂಪತಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ರರಿದ್ದು, ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಈ ಹಿಂದೆ ಚುರಾಚಾಂದ್ಪುರ್‌ನಲ್ಲಿ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಈಗ ಬದುಕಿರುವ ಏಕೈಕ ಪುತ್ರ ಇಂಫಾಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಮಣಿಪುರ

“ಈ ಕುಟುಂಬ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕುಸಿದುಬಿದ್ದಿದೆ. ಇಷ್ಟು ನೋವನ್ನು ತಾಯಿ ಎಷ್ಟು ಸಹಿಸಬಲ್ಲಳು? ಈ ಎಲ್ಲದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ತಾಯಿ ಈಗ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ,” ಎಂದು ಅದೇ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿರುವ ಸ್ಥಳಾಂತರಿತ ವ್ಯಕ್ತಿ ಥೊಯ್ಬಿ ಥಿಂಗುಜಾಮ್ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಮಣಿಪುರ

ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಸಂಘರ್ಷವು ಎರಡೂ ಸಮುದಾಯಗಳ ಮೇಲೆ ಆಳವಾದ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು, ಕುಕಿ ಮತ್ತು ಮೈತೇಯಿ ಕುಟುಂಬಗಳು ಪರಿಹಾರ ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವು, ಮಾನಸಿಕ ಆಘಾತ, ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊರತೆ, ನಿರುದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ನಿರಾಶೆಯ ನಡುವೆ ಬದುಕು ಸಾಗಿಸುತ್ತಿವೆ. ಸಮಯೋಚಿತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೇವೆಗಳ ಕೊರತೆ, ದುರ್ಬಲ ಜೀವನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ದೀರ್ಘ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರ ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹದಗೆಡಿಸಿದೆ.

ಈ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ 260ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಂದಿ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದು, 60,000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಸಾವಿರಾರು ಕುಕಿ ಜನರು ಮೈತೇಯಿ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಕಣಿವೆಯಿಂದ ಹೊರಟು ಕುಕಿ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಮೈತೇಯಿ ಜನರೂ ಕುಕಿ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಂದ ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ. ಮಣಿಪುರ

ಹಿಂಸಾಚಾರ ಆರಂಭವಾಗಿ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಹುತೇಕ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ. ಭದ್ರತಾ ಆತಂಕಗಳು ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ಅವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಎರಡು ಸಮುದಾಯಗಳ ಜನರು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಣಿಪುರ

ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸ್ಥಳಾಂತರಿತ ಮೈತೇಯಿ ಮಹಿಳೆ ಅಸೇಮ್ ಬಿಮಲತಾ, ಇನ್ನಿತರ ಶಿಬಿರ ನಿವಾಸಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮರದ ಬೆಂಚ್ ಮೇಲೆ ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಅವರ ಪತಿ ಅಸೇಮ್ ಇನಾವೋ ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಆಗಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೃದಯಾಘಾತದಿಂದ ಶಿಬಿರದಲ್ಲೇ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದರು.

“ಅವರಿಗೆ ಮೊದಲು ಯಾವುದೇ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಾವು ಅನುಭವಿಸಿದ ಮಾನಸಿಕ ಆಘಾತದಿಂದಲೇ ಹೃದಯಾಘಾತವಾಗಿರಬಹುದು,” ಎಂದು ಬಿಮಲತಾ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಇನಾವೋ ದಿನಗೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿದ್ದು, ಮನೆ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನಂತರ ತೀವ್ರ ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದರು.

“ಇದು ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದಿನ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ?” ಎಂದು ಬಿಮಲತಾ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಬಿಷ್ಣುಪುರ ಮತ್ತು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಂದ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡ 300ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮೈತೇಯಿಗಳು ಲೋಕತಾಕ್ ಸರೋವರದ ತೀರದಲ್ಲಿರುವ ವಾಟರ್ ಸ್ಪೋರ್ಟ್ಸ್ ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ಕಟ್ಟಡಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಪರಿಹಾರ ಶಿಬಿರವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದೆ.

ಈ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಐವರು ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

“ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಯತ್ನಿಸಿದ್ದರು, ಆದರೆ ನೆರೆಹೊರೆಯವರು ಅವರನ್ನು ಉಳಿಸಿದರು,” ಎಂದು ಚುರಾಚಾಂದ್ಪುರ್ ಮೂಲದ ಶಿಕ್ಷಕ ಲೋಯಿಟೋಂಗ್ಬಮ್ ಸುರಚಂದ್ ಸಿಂಗ್ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

“ಈ ಸಂಘರ್ಷ ಯಾವಾಗ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭರವಸೆ ಕಾಣದ ಕಾರಣ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಿರಾಶೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ,” ಎಂದರು.

ಈ ಶಿಬಿರದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಕೆಲವು ಮಹಿಳೆಯರು ನೇಕಾರಿಕೆ, ಹೊಲಿಗೆ ಮತ್ತು ತೋಟಗಾರಿಕೆ ಮುಂತಾದ ಆದಾಯೋತ್ಪಾದಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದು, ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಮರು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಇಂಫಾಲ್‌ನ ಅಕಂಪಾಟ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಐಡಿಯಲ್ ಗರ್ಲ್ಸ್ ಕಾಲೇಜು ಆವರಣದಲ್ಲೂ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದು, ತೆಂಗ್ನೌಪಾಲ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಮೊರೆ ಮತ್ತು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಂದ ಬಂದ 400ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮೈತೇಯಿಗಳು 2023ರ ಮೇ ತಿಂಗಳಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಅಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ನಾಲ್ವರು ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ದೊರಕದಿರುವುದೇ ಕಾರಣವೆಂದು ಶಿಬಿರ ನಿವಾಸಿಗಳು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

“ಇಂದಿಗೂ ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧ ಮಹಿಳೆ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಹೃದಯರೋಗ ಮತ್ತು ಮಧುಮೇಹ ಇತ್ತು, ಆದರೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಲು ಕುಟುಂಬದವರು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಶಿಬಿರ ನಿವಾಸಿ ಖ ಖಂಬಾ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಮೊರೆ ಪ್ರದೇಶದ 4,000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮೈತೇಯಿಗಳು ಪ್ರಸ್ತುತ ಕಣಿವೆಯಾದ್ಯಂತ ಇರುವ ಒಂಬತ್ತು ಪರಿಹಾರ ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

“ಕಳೆದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಒಂಬತ್ತು ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ 45 ಮಂದಿ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಮಾನಸಿಕ ಆಘಾತ, ನಿರಾಶೆ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರುವುದು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಗಳು. ಈ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ ತಕ್ಷಣ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು,” ಎಂದು ಖಂಬಾ ಹೇಳಿದರು.

ಮೊರೆ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಸಾರಿಗೆ ವ್ಯವಹಾರ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಖಂಬಾ ಈಗ ನಿರುದ್ಯೋಗಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮಣಿಪುರ

“ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲಸವೇ ಇಲ್ಲ, ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕುಕಿ ದಾಳಿಗಳ ಭೀತಿಯಿಂದ ಸರ್ಕಾರ ನಮಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಎರಡೂ ಸಮುದಾಯಗಳ ಸ್ಥಳಾಂತರಿತರು ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಾಲ ನರಳಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ,” ಎಂದರು.

ಕುಕಿ ಭೀತಿ

ಇಂಫಾಲ್‌ನಿಂದ ಸುಮಾರು 40 ಕಿ.ಮೀ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿರುವ ಕಾಂಗ್ಪೋಕ್ಪಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸಮುದಾಯ ಭವನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾದ ಮಂದಾಪ್ ಪರಿಹಾರ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ಕುಕಿ ಸಮುದಾಯದ ಕನಿಷ್ಠ ಮೂವರು ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದು, ನಿರಾಶೆ ಮತ್ತು ಸಮಯೋಚಿತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೇವೆಗಳ ಕೊರತೆಯೇ ಕಾರಣವೆಂದು ನಿವಾಸಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

“ಮೈತೇಯಿಗಳ ದಾಳಿಯ ಭಯದಿಂದ ನಾವು ಕಣಿವೆಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈಗ ನಾಗಾ–ಕುಕಿ ಹೊಸ ಸಂಘರ್ಷದಿಂದ ನಾಗಾ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೂ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಗಂಭೀರ ರೋಗ ಬಂದರೆ, ಸರಿಯಾದ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಜನರು ಸಾಯುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಮ್ಮ ಪಾಲಾಗಿದೆ,” ಎಂದು ಲೆಲೆನ್ ಹಾವೋಕಿಪ್ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

“ಇದಲ್ಲದೆ, ನಮ್ಮ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲೂ ನಾಗಾ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಬಂದ್ ಹೇರಿದ್ದು, ಹೆದ್ದಾರಿ ಬಂದ್ ಆಗಿದೆ,” ಎಂದರು.

ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ಕೊರತೆ ಉಂಟಾಗಿ, ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬೆಲೆ ಲೀಟರ್‌ಗೆ ₹350 ಮತ್ತು ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಸಿಲಿಂಡರ್ ₹5,000 ತಲುಪಿದೆ ಎಂದು ನಿವಾಸಿಗಳು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಭಯಾನಕ ಅಂಕಿ-ಅಂಶ

ಮಣಿಪುರ ಗೃಹ ಇಲಾಖೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕಳೆದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಹಾರ ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ 731 ಮಂದಿ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇವರಲ್ಲಿ 25 ಸಾವುಗಳನ್ನು “ಅಸಹಜ ಸಾವು” ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ

ಸಂಘರ್ಷದಿಂದ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರವೂ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹಿನ್ನಡೆಯಾಗಿದೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು, ಸಂದರ್ಶನಗಳು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ನಾಗಾ–ಕುಕಿ ಸಂಘರ್ಷ

ಇದರ ನಡುವೆ ನಾಗಾ ಮತ್ತು ಕುಕಿ ಸಮುದಾಯಗಳ ನಡುವೆ ಹೊಸ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ಉಂಟಾಗಿದ್ದು, ಭೂಸ್ವಾಮ್ಯ ಹಕ್ಕುಗಳ ವಿವಾದ ಇದರ ಮೂಲವಾಗಿದೆ.

ಸರ್ಕಾರದ ಪಾತ್ರ

ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಶಾಂತಿ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರ ಇನ್ನೂ ದೊರಕಿಲ್ಲ. ಸಮುದಾಯಗಳ ನಡುವಿನ ಅವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಭದ್ರತಾ ಆತಂಕಗಳು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಂಕೀರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಯುಮ್ನಾಮ್ ಖೇಮಚಂದ್ ಸಿಂಗ್ ಶಾಂತಿ ಕೋರಿದರೂ, ಹಿಂಸಾಚಾರ ಘಟನೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿವೆ.

ಶಾಶ್ವತ ಶಾಂತಿ ಸಾಧಿಸಲು ಸಂವಾದ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಸಮನ್ವಯವೇ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗ ಎಂದು ತಜ್ಞರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ: ಹೋರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿ | 107 ದಿನಗಳಿಂದ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲೇ ಸಿಲುಕಿರುವ 562 ಭಾರತೀಯ ನಾವಿಕರು Janashakthi Media