ನವದೆಹಲಿ: ಭಾರತದ ಡಿಜಿಟಲ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಏಕಾಏಕಿ ಭಾರೀ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ವೈರಲ್ ಆಗಿರುವ ‘ಕಾಕ್ರೋಚ್ ಜನತಾ ಪಾರ್ಟಿ’ (CJP) ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಟ್ರೆಂಡ್ ಅಲ್ಲ. ಇದು ಯುವಕರ ಆಂತರಿಕ ಕೋಪ, ನಿರಾಶೆ ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲಿನ ಅವಿಶ್ವಾಸದ ಪ್ರತಿಫಲನ. ಕಾಕ್ರೋಚ್
ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ವಿಚಾರಣೆಯ ವೇಳೆ ಭಾರತದ ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಸೂರ್ಯಕಾಂತ್ ಕೆಲ ನಿರುದ್ಯೋಗಿ ಯುವಕರನ್ನು ‘ಕಾಕ್ರೋಚ್ಗಳಂತೆ’ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಈ ಚಳವಳಿಗೆ ಸ್ಪಾರ್ಕ್ ನೀಡಿತು. ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವವರನ್ನು ‘ಪರೋಪಜೀವಿಗಳು’ ಎಂದು ಕರೆದ ಈ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಯುವಕರು ತಕ್ಷಣವೇ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಗುರುತಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.
ಕೆಲವೇ ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯುವಕರು ಈ ಡಿಜಿಟಲ್ ಚಳವಳಿಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಂಡು, ವ್ಯಂಗ್ಯ, ಮೀಮ್ಸ್ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂ-ಹಾಸ್ಯದ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಇದು ಕೇವಲ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲ — ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪ್ರತಿರೋಧ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: “ನುಡಿದಂತೆ ನಡೆದ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ: GDP ಏರಿತು, ಜನರ ಜೇಬು ಖಾಲಿಯಾಯಿತು!”
ಆದರೆ ಚಳವಳಿ ವೇಗ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಅದರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ ಖಾತೆಗಳನ್ನು ಅಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಾಯಿತು. ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷ ಇದನ್ನು ಅಲ್ಪಪ್ರಭಾವಿ ಗುಂಪು ಎಂದು ತಳ್ಳಿಹಾಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, CJP ತನ್ನ ಡಿಸೆಂಟ್ರಲೈಸ್ಡ್, ಮೀಮ್ ಆಧಾರಿತ ಸಂವಹನ ಶೈಲಿಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಸ ರಾಜಕೀಯ ಭಾಷೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿತು.
ಯುವ ನಿರುದ್ಯೋಗ: ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಸಂಕಟ
ಈ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅದರ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಟವನ್ನು ಗಮನಿಸಲೇಬೇಕು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪದವಿ ಪಡೆದ ಯುವಕರ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಪ್ರಮಾಣವು ಸಾಮಾನ್ಯ ನಿರುದ್ಯೋಗಕ್ಕಿಂತ ಮೂರರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು. ಇದು ಕೇವಲ ಅಂಕಿ-ಅಂಶವಲ್ಲ — ಇದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವೈಫಲ್ಯ.
NEET-UG ಪೇಪರ್ ಲೀಕ್ ಹಗರಣವು ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೆರುಗಾದ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಭಂಗಪಡಿಸಿತು. ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮಕ್ಕೂ ಮೌಲ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಗಾಢವಾಯಿತು.
ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಗಿಗ್ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿ, ಯುವಕರನ್ನು ಅಸ್ಥಿರ ಉದ್ಯೋಗಗಳತ್ತ ತಳ್ಳಿದೆ. ವೇತನಗಳು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದರೆ, ಜೀವನ ವೆಚ್ಚಗಳು ಏರಿಕೆಯಾಗಿವೆ. ಫಲಿತಾಂಶ — ಆರ್ಥಿಕ ಅಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡ.
‘ಗಿಗೀಕರಣ’ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಏಕಾಂಗಿತನ
ಇಂದಿನ ಯುವಕರು ಕೇವಲ ನಿರುದ್ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲ — ಅವರು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ದೂರವಾಗಿರುವವರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಕೆಲಸಗಳು, ಫ್ರೀಲಾನ್ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಆನ್ಡಿಮ್ಯಾಂಡ್ ಕೆಲಸಗಳು ಅವರನ್ನು ನಿರಂತರ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ಮೀಮ್ಸ್ ಆಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸುವುದು, ಸಹಾನುಭೂತಿಯ ಸಮುದಾಯ ಹುಡುಕುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಅದು ಒಂದು ಬದುಕುಳಿಯುವ ವಿಧಾನ.
CJP ಘೋಷಣಾಪತ್ರ: ಕೋಪದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ರಾಜಕೀಯ
CJP ತನ್ನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಘೋಷಣಾಪತ್ರದ ರೂಪಕ್ಕೂ ತಂದು, ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಐದು ಪ್ರಮುಖ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟಿದೆ. ನ್ಯಾಯಾಂಗ-ರಾಜಕೀಯ ಸಂಬಂಧ ಕಡಿತದಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ 50% ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವ, ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಮೀಡಿಯಾ ನಿಯಂತ್ರಣವರೆಗೆ ಹಲವು ಬೇಡಿಕೆಗಳು ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ.
ಇದು ಕೇವಲ ವ್ಯಂಗ್ಯವಲ್ಲ — ರಾಜಕೀಯ ಪರ್ಯಾಯದ ಹುಡುಕಾಟ.
ಹೈಜಾಕ್ ಆಗುವ ಅಪಾಯ
ಇಂತಹ ಅಸಮಾಧಾನಭರಿತ ಚಳವಳಿಗಳು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ದುರುಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿವೆ. ಯುವಕರ ಕೋಪವನ್ನು ವಿಭಜನೆ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷದ ರಾಜಕಾರಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸುವ ಅಪಾಯ ಸದಾ ಇರುತ್ತದೆ.
ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲೂ, ಯುವ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಬಲಪಂಥೀಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭಕ್ಕೆ ಬಳಸುತ್ತಿರುವ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಸಾಕಷ್ಟಿವೆ.
ಮುಂದಿನ ದಾರಿ: ಎಡಪಂಥದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ
ಈ ಚಳವಳಿಯು ಯುವಕರಲ್ಲಿ ಪರ್ಯಾಯದ ಹುಡುಕಾಟವಿರುವುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ. ಈ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ನಯಿಸಲು, ಎಡಪಂಥೀಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ಸಹನೆ ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ ಯುವಕರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸಬೇಕು.
ಡಿಜಿಟಲ್ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಭೌತಿಕ ಸಂಘಟನೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ, ಸಂಯೋಜಿತ ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸುವುದು ಅವಶ್ಯಕ.
ಸಮಾಪ್ತಿ
‘ಕಾಕ್ರೋಚ್ ಜನತಾ ಪಾರ್ಟಿ’ ಒಂದು ಟ್ರೆಂಡ್ ಅಲ್ಲ — ಅದು ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ. ಯುವಕರು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಕೋಪವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರೆ, ಅದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೃಹತ್ ರೂಪ ತಾಳಬಹುದು.
ಈ ಪೀಳಿಗೆ ವಿಫಲವಾಗಿಲ್ಲ; ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಅವರನ್ನು ವಿಫಲಗೊಳಿಸಿದೆ. ಈಗ ಪ್ರಶ್ನೆ ಒಂದೇ — ಈ ಕೋಪವನ್ನು ಪರಿವರ್ತನೆಗೆ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ, ಅಥವಾ ಅದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದುರುಪಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆಯೇ?
ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ: ಯುವಜನರಿಗೆ ಮೌಲ್ಯ ಬೇಕಿದೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ದೊರೆಸ್ವಾಮಿಯರನ್ನು ಓದಬೇಕು – ಸಿದ್ದನಗೌಡ ಪಾಟೀಲ್ Janashakthi Media
