ಪೆರಂಬಲೂರ್: ‘ಸ್ವೀಟ್ ಸಿಕ್ಸ್ಟೀನ್’ ಅಂದರೆ ಹದಿನಾರು ವರ್ಷ. ಇದು ಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ವಯಸ್ಸು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಅದು ಕನಸುಗಳು ರೂಪುಗೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸುವ ಕಾಲ; ಅಲ್ಲಿ ಆಕಾಶವೇ ಮಿತಿ. ಆದರೆ ಇತರರಿಗೆ ಅದೇ ಕನಸುಗಳು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವ ವಯಸ್ಸು. 16ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಇನ್ನೂ 10ನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ, ಪ್ರಿಯಾ ನಟರಾಜನ್ ಅವರ ಶಿಕ್ಷಣ ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ಮುರಿಯಿತು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಮದುವೆಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ನಂತರ ನಡೆದದ್ದು ಅವರ ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಅದು ಒಂದು ಅಸಾಧಾರಣ ಪ್ರಯಾಣದ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು newindianexpress ವರದಿ ಮಾಡಿದೆ. ಮದುವೆ
ಇಂದು 29ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಪ್ರಿಯಾ 2022ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಅವ್ವೈಯಾರ್ IAS ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಸ್ಥಾಪಕೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಅಕಾಡೆಮಿ TNPSC ಮತ್ತು ಇತರ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗಾಗಿ ಆನ್ಲೈನ್ ತರಬೇತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿಸುವುದು ಅದರ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನ. ಪ್ರಿಯಾ ತಮ್ಮ ತಂದೆ ಅಥವಾ ತಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಅಥವಾ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ, ಒಬ್ಬ ಪೋಷಕರ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ, ವಿಧವೆಯರಿಗೆ, ಗಂಡರಿಂದ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ, ಅಂಗವಿಕಲರಿಗೆ ಮತ್ತು ತೃತೀಯ ಲಿಂಗದ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಉಚಿತ ತರಬೇತಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಕೃಷಿಕ ಕುಟುಂಬಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ 25 ಶೇಕಡಾ ಶುಲ್ಕ ರಿಯಾಯಿತಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಬಹು ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ತಯಾರಿ ಒಳಗೊಂಡ ತರಬೇತಿಗಾಗಿ ನಾಮಮಾತ್ರದ ₹5,000 ಶುಲ್ಕ ಪಾವತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮದುವೆ
“ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಆ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಬದುಕಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಮೂಲಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬಾರದು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಶಿಕ್ಷಣವು ಬದುಕುಗಳನ್ನು ರೂಪಾಂತರಗೊಳಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಲಭ್ಯವಾಗಿಸುವುದು ನನ್ನ ಗುರಿ,” ಎಂದು ಪ್ರಿಯಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಲು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸು ಹಾಕಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಈ ಮಹಿಳೆ, ಒಮ್ಮೆ ಮದುವೆಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ನಿರಂತರ ಒತ್ತಡದಿಂದ ತರಗತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಅಸ್ಸಾಂನಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಹ ಸ್ಥಿತಿ ಗಂಭೀರ: 61 ಸಾವು, 7 ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಗೆ ಪರಿಣಾಮ
ಓದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕೆಂಬ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಪ್ರಿಯಾ ಪಡಾಲೂರಿನ ತಮ್ಮ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಪೆರಂಬಲೂರಿನ ಸರ್ಕಾರಿ-ಸಹಾಯ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿದರು ಮತ್ತು 11ನೇ ತರಗತಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಕುಟುಂಬವು ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಮದುವೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ತಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಕೊನೆಗೆ ಅವರು ಮೌನವಾಗಿ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.
ಅವರ ಅತ್ತೆ-ಮಾವಂದಿರೂ ಅವರ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯಷ್ಟೇ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಗಂಡನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅವರು ದೂರಶಿಕ್ಷಣದ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಂದುವರಿಸಿ ಹಲವು ಪದವಿಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಲು ಪೂರ್ಣಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ TNPSC ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೂ ತಯಾರಿ ನಡೆಸಿದರು. ಅವರ ಹಠ ಮತ್ತು ಪರಿಶ್ರಮ ಕೊನೆಗೆ ಅವರಿಗೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ತಂದವು. ಆದರೆ ಆಗಾಗಲೇ ಅವರ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ಬದಲಾಗಿದ್ದವು.
ಸುರಕ್ಷಿತ ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು, ತಾವು ಎದುರಿಸಿದಂತೆಯೇ ಅಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಇತರರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಅಕಾಡೆಮಿ ಕಟ್ಟುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಅವರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಅಕಾಡೆಮಿ ಆರಂಭವಾದಾಗ ಕೇವಲ 73 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿದ್ದರು. ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದು, ವಿವಿಧ ಕೋರ್ಸ್ಗಳಿಗೆ 8,000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ದಾಖಲಾತಿ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 3,000 ಮಂದಿ ವಿವಿಧ ಇಲಾಖೆಗಳ ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಮೂಲಕ ಪಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕನಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಬಹುಮಾನವೆಂದರೆ ತನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಯಶಸ್ಸಿನ ಕಥೆ ಬರೆಯುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದು. “ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ನನಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ತಾನು ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗ ಪಡೆದಿರುವೆನೆಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ನನಗೆ ನನ್ನದೇ ನೇಮಕಾತಿ ಪತ್ರ ಪಡೆದಂತಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾದ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತದೆ,” ಎಂದು ಪ್ರಿಯಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜದ ಅಂತರಗಳನ್ನು ಭರ್ತಿಮಾಡುವ ಪ್ರಿಯಾದ ಆಸಕ್ತಿ ಅವರ ಕೋಚಿಂಗ್ ಅಕಾಡೆಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಿಂತಿಲ್ಲ. 2025ರ ನವೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿ, ಪಡಾಲೂರಿನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಗ್ರಂಥಾಲಯ ಹಾಳಾಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡು, ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ಭೂಮಿಯ ಎರಡು ಸೆಂಟ್ ದಾನ ಮಾಡಿ ಹೊಸ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಗ್ರಂಥಾಲಯ ನಿರ್ಮಿಸಲು ನೆರವಾದರು. ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಓದುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು 1,000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಗ್ರಂಥಾಲಯ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ ನೋಂದಾಯಿಸಲು ಸಹ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು. ಜೊತೆಗೆ, 100 ಬಡ ಶಾಲಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ದತ್ತು ಪಡೆದು ಅವರ ಶಿಕ್ಷಣ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಭರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಿಯಾ ತಮ್ಮ ಹಳೆ ಶಾಲೆಗೆ ನವೀಕರಣ ಮತ್ತು ಮೇಲ್ದರ್ಜೆಗೊಳಿಸಲು ₹2 ಲಕ್ಷ ದೇಣಿಗೆಯನ್ನೂ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.
ಕೃಷಿಕ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರಿಯಾ, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಕಷ್ಟಗಳು ಅವರು ಈಗ ಅನೇಕ ಜೀವಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಲು ಮಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ. ಅವರ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ ಎರಡು ಎಕರೆ ಕೃಷಿಭೂಮಿ ಇತ್ತು. ಶಾಲಾ ರಜಾದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಕುಟುಂಬದ ಅಲ್ಪ ಆದಾಯಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಕೃಷಿ ಕೂಲಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ನಿಯಮಗಳ ನಡುವೆಯೂ, ಅವರು ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಬದುಕಬೇಕೆಂಬ ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದರು. ತಮ್ಮಂತೆಯೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರು ಸ್ವಾವಲಂಬಿಗಳಾಗಲೆಂದು, 2020ರಿಂದ ಇದುವರೆಗೆ ಪ್ರಿಯಾ 97 ಹೊಲಿಗೆ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ವಿಧವೆಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಹಿಂದುಳಿದವರಿಗೆ ವಿತರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಪಡಾಲೂರಿನ ಎಸ್. ಸೂರ್ಯ ಅವರು ಪ್ರಿಯಾ ಬಗ್ಗೆ ಭರಪೂರ ಪ್ರಶಂಸೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾ, “ನನ್ನ ಗಂಡ ನಿಧನರಾದ ಬಳಿಕ, ನಾನು ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟೆ. ನನಗೆ ನಿಯಮಿತ ಆದಾಯ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಪ್ರಿಯಾ ಅವರ ಬಳಿ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಹೋದೆ. ಅವರು ಮೊದಲಿಗೆ ನನಗೆ ಒಂದು ಹೊಲಿಗೆ ಯಂತ್ರ ನೀಡಿದರು, ಅದರಿಂದ ನಾನು ಟೈಲರಿಂಗ್ ಕೆಲಸ ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ನನ್ನ ವ್ಯವಹಾರ ಬೆಳೆದಂತೆ ಅವರು ಇನ್ನೊಂದು ಯಂತ್ರವೂ ನೀಡಿದರು. ಇಂದು ನಾನು ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಾಕಿ, ಅವರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಡಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ಶಿಕ್ಷಣ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಮಹಿಳಾ ಸಬಲೀಕರಣಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆಗಾಗಿ ಪ್ರಿಯಾ ಹಲವು ಸಂಘಟನೆಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೂ, ತನ್ನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಾಧನೆ ಮನೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇದೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಒಮ್ಮೆ 10ನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ಅವರ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿದ್ದ ಅವರ ತಂದೆ-ತಾಯಿ, ಇಂದು ತಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ 18ರ ಮುಂಚೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಬೇಡಿ, ಬದಲಿಗೆ ಅವರ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿ ಎಂದು ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. “ನನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಬೇಕಾಯಿತು. ನನ್ನ ಪ್ರಯಾಣವು ಇಂತಹ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ತಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದು ನನ್ನ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಸಂತೋಷ. ಇದು ಹೆಚ್ಚು ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ವಿಷಯ. ಈಗ ಅವರು ಅದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ,” ಎಂದು ಪ್ರಿಯಾ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತು ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ: ಯುವಜನತೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆ: ಜೆನ್ ಜಿಫಿಕೇಶನ್ Janashakthi Media
