ಐದು ರಾಜ್ಯಗಳ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತೆ 1967ರ ರಾಜಕೀಯ ಘಟ್ಟದತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿವೆ. ಇದು ಅಂತ್ಯವಲ್ಲ; ನಿಜವಾದ ರಾಜಕೀಯ ಹೋರಾಟದ ಆರಂಭವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಲೇಖಕಿ ಸೀಮಾ ಚಿಷ್ಟಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ದಿ ವೈರ್ಗೆ ಬರೆದಿರುವ ಲೇಖನದ ರೂಪಾಂತರ ಈ ಕೆಳಗಿನಂತಿದೆ. ಚುನಾವಣಾ
ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ : ಗುರುರಾಜ ದೇಸಾಯಿ
ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಕ್ಷಣವು, ಈ ಎರಡು ರಾಜ್ಯಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಭೂದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಬಾರಿಗೆ ಇಂತಹ ಭೂಕಂಪನದ ಬದಲಾವಣೆ ಸಂಭವಿಸಿದ ಕಾಲವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರು ಅವರ ಮರಣದ ಕೇವಲ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಅಂದರೆ 1967ರಲ್ಲಿ, ಸುಮಾರು ಆರು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ, ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ರಾಜಕೀಯ ಗುರುತಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಬದಲಾಗಿತ್ತು.
ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕ, ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಹಾಗೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದ ಕೆ. ಕಾಮರಾಜ್ ಅವರು 1967ರ ಫೆಬ್ರವರಿಯಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ನಾಯಕನ ವಿರುದ್ಧ ಸೋತರು. ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸೇತರ ಪಕ್ಷ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಎರಡನೇ ಘಟನೆ ಅದು. ಮೊದಲ ಘಟನೆ 1957ರಲ್ಲಿ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪಕ್ಷ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ನಡೆದಿತ್ತು. ಚುನಾವಣಾ
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಆಪರೇಷನ್ ಸಿಂಧೂರ್ ಬಳಿಕ ಉರಿ: ಶಾಂತಿ ಬಂದರೂ ಜನರ ಸಂಕಷ್ಟ ಮುಂದುವರಿಕೆ
ದ್ರಾವಿಡ ರಾಜಕೀಯದ ಉದಯ
ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ, ಅದರಿಂದ ಉಂಟಾದ ಜನ ಅಸಮಾಧಾನ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರದ ಹಿಂದಿ ಹೇರಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಆಕ್ರೋಶದ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಸಿ.ಎನ್. ಅಣ್ಣಾದೊರೈ ನೇತೃತ್ವದ ದ್ರಾವಿಡ ಮುನ್ನೇತ್ರ ಕಳಗಂ (ಡಿಎಂಕೆ) ಭುಗಿಲೆದ್ದಿತು. ನಂತರದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಡಿಎಂಕೆ ಪಕ್ಷವು ಎಐಎಡಿಎಂಕೆಯಾಗಿ ವಿಭಜನೆಯಾಗಲು ಕಾರಣವಾದವು. ಎಂ.ಜಿ. ರಾಮಚಂದ್ರನ್ ಹೊಸ ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದರು. ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು 2026ರವರೆಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವನ್ನು ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ದೂರವಿಡುವಂತಾಯಿತು. ಚುನಾವಣಾ
ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮಹತ್ವದ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ, ಭಾರತದ ಉಳಿದ ಭಾಗಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ದೃಢವಾದ “ದ್ರಾವಿಡ ಮಾದರಿ” ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು. ಈ ಮಾದರಿ ಸುಮಾರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗಮನಾರ್ಹ ಯಶಸ್ಸು ಕಂಡಿತು. ಚುನಾವಣಾ
ವಿಜಯ್ ಉದಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ರಾಜಕೀಯ ಸಾಧ್ಯತೆ
ಈಗ ತಮಿಳು ವೆಟ್ರಿ ಕಳಗಂ (ಟಿವಿಕೆ) ನಾಯಕ ಮತ್ತು ನಟ ಸಿ. ಜೋಸೆಫ್ ವಿಜಯ್, ದ್ರಾವಿಡ ಪಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಮೈತ್ರಿಗಳು ತಮಿಳುನಾಡಿಗಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದ ರಾಜಕೀಯ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಮುರಿದಿದ್ದಾರೆ. 1967ರ ನಂತರ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ, ಡಿಎಂಕೆ ಅಥವಾ ಎಐಎಡಿಎಂಕೆ ಹೊರತಾದ ಪಕ್ಷವೊಂದು ಸರ್ಕಾರ ರಚನೆಗೆ ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಮತ್ತು ಫೋರ್ಟ್ ಸೇಂಟ್ ಜಾರ್ಜ್ ಅನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಟಿವಿಕೆ ಕಡೆಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ತೋರಿಸಿರುವ ತ್ವರಿತ ಆಸಕ್ತಿ ಹಠಾತ್ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲ. ಡಿಎಂಕೆ ಮೈತ್ರಿಕೂಟದೊಳಗಿನ ಸಂಬಂಧಗಳು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಹದಗೆಟ್ಟಿದ್ದವು. ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ರಾಜಕೀಯ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಸಮಾಜವಾದಿ ಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಬಿಹಾರದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಜನತಾದಳದಂತಹ ಮಿತ್ರಪಕ್ಷಗಳಿಗೂ ಸಂದೇಶ ರವಾನಿಸುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಈ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಿರಿಯ ಪಾಲುದಾರರಾಗಿ ತಮಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರೊಳಗೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ.
ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ರಾಜಕೀಯ ತಿರುವು
1967ರಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲೂ ದೊಡ್ಡ ರಾಜಕೀಯ ಬದಲಾವಣೆ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಬಾಂಗ್ಲಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಅಜಯ್ ಮುಖರ್ಜಿ ನೇತೃತ್ವದ ಯುನೈಟೆಡ್ ಫ್ರಂಟ್ ಸರ್ಕಾರ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂತು. 1957ರಿಂದ 1967ರವರೆಗೆ ರಾಜ್ಯ ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದ ಸಿಪಿಐ(ಎಂ)ನ ಜ್ಯೋತಿ ಬಸು ಉಪಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಆ ಕಾಲ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧತೆಯ ಕಾಲವಾಗಿತ್ತು. ನಕ್ಸಲ್ಬರಿ ಚಳವಳಿ ಈಗಾಗಲೇ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಡುಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಯುನೈಟೆಡ್ ಫ್ರಂಟ್ ಸರ್ಕಾರ ಅದೇ ವರ್ಷ ಪತನಗೊಂಡಿತು. 1969ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅಜಯ್ ಮುಖರ್ಜಿ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಸರ್ಕಾರ ರಚನೆಯಾಯಿತು.
ರಾಜ್ಯದ ಜನತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸೇತರ ಮತ್ತು ಎಡಪಂಥೀಯ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಅದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಆಳ್ವಿಕೆ ಹೇರಲಾಯಿತು. 1971ರಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಮುಖರ್ಜಿ ಮತ್ತೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದರೂ ಅದು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ.
1972ರ ಚುನಾವಣೆಗಳು ಭಾರೀ ಹಿಂಸಾಚಾರ ಮತ್ತು ವಿವಾದಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದವು. ನಂತರ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ ಶಂಕರ್ ರೇ ಕುಖ್ಯಾತಿ ಗಳಿಸಿದರು. ಅವರ ಆಡಳಿತಾವಧಿಯ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಚುನಾವಣೆಗಳು ಮತ್ತು ದಮನಕಾರಿ ಕ್ರಮಗಳು ದೇಶದಲ್ಲಿ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟವು. ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದವರ ವಿರುದ್ಧ ಕಠಿಣ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಯಿತು.
1977ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಎಡರಂಗ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂತು. ನಂತರ ಅದು 34 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಜೇಯವಾಗಿ ಉಳಿಯಿತು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.
ಬಿಜೆಪಿಯ ಉದಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಸಮೀಕರಣಗಳು
ಈಗ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಟಿಎಂಸಿ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಆಡಳಿತ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆ ಇದ್ದರೂ, ವಿಶೇಷ ತೀವ್ರ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ (ಎಸ್ಐಆರ್) ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿಯಿಂದ 91 ಲಕ್ಷ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಲಾಗಿದೆ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗದ ಬೂದು ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ 27 ಲಕ್ಷ ಮತದಾರರೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ರಾಜಕೀಯ ಬದಲಾವಣೆ ಸಂಭವಿಸಿದೆ.
ಈ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಚಿಸಲಾದ ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿಯ ನಡುವೆಯೇ ಬಿಜೆಪಿ 294ರಲ್ಲಿ 208 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ. ಭಾರತದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವುದು ಇದೇ ಮೊದಲು.
ಇದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು, ವಿ.ಡಿ. ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರ ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸಭಾ ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್ ಜೊತೆ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದ ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು. 1941ರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎ.ಕೆ. ಫಜ್ಲುಲ್ ಹಕ್ ಅವರು ಶ್ಯಾಮ ಪ್ರಸಾದ್ ಮುಖರ್ಜಿ ಅವರನ್ನು ಹಣಕಾಸು ಸಚಿವರನ್ನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದ್ದರು. ಆಗ ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸಭಾ ಬಂಗಾಳ, ವಾಯುವ್ಯ ಗಡಿನಾಡು ಪ್ರಾಂತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಿಂಧ್ನಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್ ಜೊತೆ ಅಧಿಕಾರ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ‘ಕ್ವಿಟ್ ಇಂಡಿಯಾ’ ಚಳವಳಿಯ ಒತ್ತಡದ ನಡುವೆ ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಆಡಳಿತದ ಸರ್ಕಾರ ರಚನೆಯಿಂದ ದೂರ ಉಳಿದಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು.
ಹೊಸ ರಾಜಕೀಯ ಮರುಜೋಡಣೆಯ ಆರಂಭವೇ?
ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ದ್ರಾವಿಡ ದ್ವಿಧ್ರುವ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಮೀರಿದ ಹೊಸ ರಾಜಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರಮುಖ ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಯೂ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಶಾಶ್ವತ ಕಿರಿಯ ಪಾಲುದಾರನಾಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಅವಕಾಶ ಕಂಡುಕೊಂಡರೆ, ಇತರ ಪಕ್ಷಗಳೂ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತವೆ.
ಚೆನ್ನೈನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ, ಬಿಹಾರ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಸೇರಿದಂತೆ ದೇಶದ ಇತರ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮೈತ್ರಿ ರಾಜಕೀಯದ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಒಂದು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ರಾಜಕೀಯ ಉಲ್ಲಂಘನೆ, ಇತರ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೊಸ ಸಮೀಕರಣಗಳಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಬಹುದು.
ಅದೇ ವೇಳೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳವೂ ಹೊಸ ರಾಜಕೀಯ ಹಂತವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು. ಹಳೆಯ ಅಧಿಕಾರ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆಗಳು, ಗುರುತಿನ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ವಿಭಜನೆಗಳು ಈಗ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ದೊಡ್ಡ ಜನಾದೇಶವೇ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಅಂತಿಮ ಉತ್ತರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಹೊಸ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಹೊಸ ಸಂಘರ್ಷಗಳಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡಬಹುದು.
ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ: ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶ: ಗೆದ್ದವರು ಸೋಲಿಸಿದ್ದು ಯಾರನ್ನು? ಏನನ್ನು? Janashakthi Media
2026, 1967ರ ನಿಖರ ಪುನರಾವರ್ತನೆ ಅಲ್ಲ. ಆದರೂ ಈ ಕ್ಷಣದ ಪರಿಣಾಮ ತಕ್ಷಣದ ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗಿದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ಇದರ ಪರಿಣಾಮ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮೈತ್ರಿಗಳನ್ನು ಮರುರೂಪಿಸಬಹುದು. ಹಳೆಯ ರಾಜಕೀಯ ಸಮೀಕರಣಗಳನ್ನು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಪಕ್ಷಗಳು ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಮರುಸಂರಚಿಸಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಲ್ಪಡಬಹುದು.
ಬಿಜೆಪಿ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ವಿಜೇತರಾಗಿ ಕಾಣಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಇತಿಹಾಸ ಸರಳ ರೇಖೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪಿನಂತೆ ಕಾಣುವ ಫಲಿತಾಂಶವೂ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ರಾಜಕೀಯ ಮರುಜೋಡಣೆಯ ಆರಂಭವಾಗಬಹುದು.
ಈಗ ಮುಖ್ಯವಾದುದು ಇದನ್ನು ಅಂತಿಮ ಅಂತ್ಯವೆಂದು ನೋಡುವುದಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಹೊಸ ರಾಜಕೀಯ ಅವಕಾಶಗಳ ಆರಂಭವೆಂದು ಅರ್ಥೈಸುವುದು. ಮಿತ್ರಪಕ್ಷಗಳು ಹೇಗೆ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳು ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಕಂಡಿದ್ದ ರಾಜಕೀಯ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಅವಕಾಶಗಳು ಹೇಗೆ ಮೂಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ.
ಅನೇಕರು ಭಾವಿಸುವಂತೆ ಇದು ಅಂತ್ಯವಾಗಿರದೇ, ಹೊಸ ರಾಜಕೀಯ ಮರುಜೋಡಣೆಯ ಆರಂಭವಾಗಿರಬಹುದು. ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಮುಂದಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಲಿವೆ.
ಮೂಲ: ದಿ ವೈರ್
