ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಅಥವಾ ಅಫಘಾನಿಸ್ತಾನ ಆಗಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ  ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ

ವಸಂತರಾಜ ಎನ್.ಕೆ

ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ ಜನ ಮಾತಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಹದಿನೆಂಟು ತಿಂಗಳ ಸಾಮೂಹಿಕ ದಂಗೆಯ ನಂತರ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆದಿದೆ. ಜನರು ನಿರ್ಣಾಯಕ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಅರಾಜಕತೆ ಮತ್ತು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಮೂಲಭೂತವಾದಗಳನ್ನು ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದೆ. ಇನ್ನೊಂದು  ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಅಥವಾ ಅಫಘಾನಿಸ್ತಾನ ಆಗಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದೆ. ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ

ಫೆಬ್ರುವರಿ 12 ರಂದು ನಡೆದ ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟರಿ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಎನ್.ಪಿ (ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ್ ನೇಶನಲಿಸ್ಟ್  ಪಕ್ಷ) ಮೈತ್ರಿಕೂಟವು ಶೇಕಡಾ ಮೂರನೇ ಎರಡಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿದೆ. 300 ಸದಸ್ಯರ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಅದು  212 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಬಿಎನ್.ಪಿ ಮಾತ್ರ 209 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು, ಒಟ್ಟು ಮತಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 49.97 ರಷ್ಟನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸಿದೆ.  ಎರಡನೇ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಪಕ್ಷವೆಂದರೆ ಜಮಾತ್-ಎ-ಇಸ್ಲಾಮಿ, ಇದು 1971ರ ವಿಮೋಚನಾ ಯುದ್ಧವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿತ್ತು ಮತ್ತು ಕಟ್ಟಾ ಮೂಲಭೂತವಾದಿ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಜಮಾತ್ ನೇತೃತ್ವದ 11-ಪಕ್ಷಗಳ ಮೈತ್ರಿಕೂಟ 77 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದು, ಜಮಾತ್ ಸ್ವತಃ 68 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ – ಅದರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಇದು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು.  ಅವರ ಹಿಂದಿನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಾಧನೆ 1991ರಲ್ಲಿ 18 ಸ್ಥಾನಗಳಾಗಿತ್ತು. ಜಮಾತ್ ಒಟ್ಟು ಮತಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 31.76 ರಷ್ಟನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ – ಇದು ಅದರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮತಗಳಿಕೆಯಾಗಿದೆ  (ಹಿಂದಿನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ 1991ರಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 12.2).

ಜುಲೈ 2024ರಲ್ಲಿ ಆಗಿನ ಅವಾಮಿ ಲೀಗ್ ಸರಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ದಂಗೆಯ ನಾಯಕತ್ವ ವಹಿಸಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ನಾಯಕರಿಂದ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಾಗರಿಕ ಪಕ್ಷವನ್ನು (ಎನ್.ಸಿ.ಪಿ) ಜನರು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ.  ಎನ್.ಸಿ.ಪಿ  ಕೇವಲ ಶೇಕಡಾ 3.05 ರಷ್ಟು ಮತಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು. 30 ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿ, ಅದು ಕೇವಲ 6 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿದೆ. ಸ್ವತಂತ್ರ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು 7 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದು, ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಭಿನ್ನಮತೀಯ ಬಿಎನ್.ಪಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳೇ.  ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಆಂದೋಲನ 1 ಸ್ಥಾನ ಗೆದ್ದಿದೆ.  ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪಕ್ಷದ ನೇತೃತ್ವದ ಏಳು-ಪಕ್ಷಗಳ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಮೈತ್ರಿಕೂಟವು ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಮೂಲಭೂತವಾದದ ವಿರುದ್ಧದ ನಿರೂಪಣೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿತು. ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ವರ್ಕರ್ಸ್ ಪಕ್ಷವು ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಿತು ಆದರೆ ನಂತರ ಒಂದು ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿ: ಪಿತೂರಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಡೆತಡೆಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಜನರು ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ತಮ್ಮ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಬಿಎನ್.ಪಿ ಗೆ ಅದರ ಗೆಲುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅಭಿನಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟರಿ ಚುನಾವಣೆಯ ಜತೆಗೆ, ಒಂದು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಜನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಸಂಗ್ರಹವೂ ನಡೆಯಿತು, ಅದರಲ್ಲಿ ‘ಹೌದು’ ಮತ ಗೆದ್ದಿತು. ಜುಲೈ 2024ರಲ್ಲಿ ದಂಗೆಯ ನಂತರ ನಾಗರಿಕರ ಚಳುವಳಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದ ಚಾರ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ ಸಂವಿಧಾನ ಸುಧಾರಣೆಗಳ ಕುರಿತು ಜನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಸಂಗ್ರಹ ಮಾಡಲಾಯಿತು.  ಹಸೀನಾ ರೀತಿಯ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಆಡಳಿತವನ್ನು ತಡೆಯುವ ಹಲವು ಕ್ರಮಗಳು ಈ ಚಾರ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿದ್ದವು. ಮೇಲ್ ಸದನದ ಸೇರ್ಪಡೆ, ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇರಲು ಪ್ರಧಾನಿಯ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ನಿರ್ಬಂಧ, ಭಾಷಾ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ, ನ್ಯಾಯಾಂಗ, ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಮತ್ತಿತರ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ ಇತ್ಯಾದಿ  ಈ ಚಾರ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿವೆ. ಇದು ಸೂಕ್ತ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.  ಜಮಾತೆ ನಾಯಕರು ಈಗಾಗಲೇ ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇದರಿಂದ ಪರಿಣಾಮವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆಯಿದೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ :ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಯುಗವನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ ಅಸಮಾನ ಒಪ್ಪಂದ

ಈ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ/ಜನಾಂಗೀಯ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯವು ಎರಡು ದಶಕಗಳಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಕೇವಲ 7 ಮಹಿಳಾ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ನೇರವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದು, 2024ರಲ್ಲಿ 19, 2018ರಲ್ಲಿ 22 ಮತ್ತು 2014ರಲ್ಲಿ 18 ಮಂದಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಈ 7 ಮಂದಿಯಲ್ಲಿ, ಆರು ಮಂದಿ ಬಿಎನ್.ಪಿ  ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು. ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಕೂಡ ಬಿಎನ್.ಪಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದು, ಚುನಾವಣೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೊದಲು ಪಕ್ಷದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಕೇವಲ 84 ಮಹಿಳೆಯರು ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದ್ದು, ಒಟ್ಟು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 4.08 ರಷ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಕೇತವಲ್ಲ. ಧಾರ್ಮಿಕ/ಜನಾಂಗೀಯ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಕೇವಲ 4 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದು, ಎಲ್ಲರೂ ಬಿಎನ್.ಪಿ  ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಕಳೆದ 18 ತಿಂಗಳ ಮಧ್ಯಂತರ ಸರ್ಕಾರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ್ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಕುಸಿದಿತ್ತು. ಕಾನೂನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕುಸಿದಿತ್ತು. ‘ತೌಹೀದಿ ಜನತಾ’ ಎಂಬ ಧ್ವಜದಡಿಯಲ್ಲಿ, ಸಾಮೂಹಿಕ ಹಿಂಸಾಚಾರ) ಹರಡಿತು. ಕೊಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದ್ದವು. ದ್ವೇಷದ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ದೇಶ ಪ್ರತಿದಿನ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಉಗ್ರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಿಂಸಾಚಾರವು ಒಂದರ ನಂತರ ಒಂದು ಘಟನೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ಭಾರತ-ವಿರೋಧಿ ರಾಜಕಾರಣ ಉಲ್ಬಣಗೊಂಡಿತು. ಸೂಫಿ ಸಂತರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಯಿತು, ದರ್ಗಾಗಳು ಧ್ವಂಸಗೊಂಡವು, ಬಾಲ್ ಗಳು (ಬಾಲ್ – ಬಂಗಾಳದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಗಾಯಕರು/ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಗಳು) ಹಿಂಸೆಗೊಳಗಾದರು. ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಠಾಕೂರ್, ನಜ್ರುಲ್ ಮತ್ತು ಲಾಲನ್ ಅವರ ಪರಂಪರೆಗಳ ಪ್ರತೀಕಗಳನ್ನು ಸುಡಲಾದವು. ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಮೇಲೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ ನಡೆಯಿತು, ಪತ್ರಕರ್ತರು ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಯಿತು. ‘ಪ್ರಥಮ್ ಆಲೋ’ ಮತ್ತು ‘ಡೈಲಿ ಸ್ಟಾರ್’ ನಂತಹ ಪ್ರತಿಷ್ಟಿತ ಸ್ವತಂತ್ರ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಲಾಯಿತು. ಛಾಯಾನೌತ್ ಮತ್ತು ಉದೀಚಿಯಂತಹ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಸಹ  ದಾಳಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.  1971ರ ವಿಮೋಚನಾ ಯುದ್ಧದ ಮನೋಭಾವ, ಅದರ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಬಂಗಾಳಿ ಭಾಷಾ ಆಧಾರಿತ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಅಳಿಸಿಹಾಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆದವು. ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಠಾಕೂರ್ ಅವರ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ ‘ಅಮರ್ ಸೋನಾರ್ ಬಾಂಗ್ಲಾ’ವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆಗಳೂ ಬಂದಿದ್ದವು. ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶವನ್ನು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ – ಒಂದು ‘ಬಂಗಾಳಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ’ –  ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದು ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು

ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ, ಜಮಾತೆ ತಾವು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದರು.  ಜಮಾತೆ ಬೇಕೆ ಬೇಡವೇ ; ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶವನ್ನು 1971ಕ್ಕೆ ಮರಳಿಸುವುದೇ?  ಅಥವಾ ವಿಮೋಚನಾ ಯುದ್ಧದ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ? – ಈ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತು ಚುನಾವಣೆಯು ಒಂದು ಜನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಸಂಗ್ರಹವೇ ಆಗಿ ಬಿಟ್ಟಿತು.

ಬಿಎನ್,ಪಿ ಯ ಗೆಲುವು ಪರಿಹಾರ ತಂದಿತು. ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ್ ತನ್ನ ಜನರು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರಾಗಿರಬಹುದೇ ಹೊರತು ಕಟ್ಟರ್ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿತು. ಅವರು ಜಮಾತೆ ಕಥನದ ವಿರುದ್ಧ ನಿಂತರು. ಅವರು ಮತ್ತೊಂದು ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ್ ಅಥವಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವಾಗಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಈ ಚುನಾವಣೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಫಲಿತಾಂಶವೆಂದರೆ ಯಾವ ಪಕ್ಷ ಗೆದ್ದಿದೆ ಎಂಬುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಉಗ್ರ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗಿವೆ. ಜಮಾತೆ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿದ್ದ, ಎನ್,ಸಿ.ಪಿ ಕೂಡ ಜಾತ್ಯತೀತ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿಗಳಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ಆದಾಗ್ಯೂ, ಜಮಾತೆ ಅನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಅಂದಾಜು ಮಾಡುವುದು ತಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ. ಜಮಾತೆ ನೇತೃತ್ವದ ಮೈತ್ರಿಕೂಟವು ಕಾಲು ಭಾಗಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿದೆ. ಅವರೀಗ 77 ಸಂಸದರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಢಾಕಾದ 15 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಜಮಾತೆ  6 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿದೆ. ಜುಲೈ ಆಂದೋಲನದ ಎನ್,ಸಿ.ಪಿ ನಾಯಕನೊಬ್ಬರು 1 ಸ್ಥಾನ ಗೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಕಿರಿದಾದ ಅಂತರದಿಂದ 5 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಜಮಾತೆ  ಈಗ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿದೆ. ಅದರ ನಾಯಕರು ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಕ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ, ಅವರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ವಿಭಾಗ ‘ಇಸ್ಲಾಮಿ ಛಾತ್ರ ಶಿಬಿರ್’ ಜಗನ್ನಾಥ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಂಘದ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸಿದೆ, ಢಾಕಾ, ಜಹಾಂಗೀರ್ ನಗರ, ಚಿಟಗಾಂಗ್ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಶಾಹಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿನ ಗೆಲುವುಗಳ ನಂತರ. ಜಮಾತೆ  250,000 ಪೂರ್ಣಾವಧಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ 2 ಕೋಟಿ ಜನರ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಇವರನ್ನು ರುಕನ್ (ರುಕನ್ – ‘ಸ್ತಂಭಗಳು’) ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಚುನಾವಣೆಯು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಅವಕಾಶವನ್ನು ತೆರೆದಿದೆ. ಒಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಯಾಣ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಹೊಸ ರಾಜಕೀಯ ಕ್ಷಣ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ. ನಿಜ, ಅವಾಮಿ ಲೀಗ್ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಜನಾದೇಶ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ: ಒಂದು ಸ್ಥಿರ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಸರ್ಕಾರ. ಈ ಚುನಾವಣೆಯ ಮೂಲಕ ಆರಂಭವಾದ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯು ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕು ಮತ್ತು ಬಲಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆ ದೇಶದ ಪ್ರತಿಷ್ಟಿತ ಡೈಲಿ ಸ್ಟಾರ್ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ನೀಡಿತ್ತು: ‘ಹೊಸ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ್ ಹೊಸ ನಿರ್ದೇಶನಗಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ’.

ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ್ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದು ಈ ಹಿಂದೆ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಪರಿವರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆ, ಆದರೆ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ವಿಫಲವಾಗಿದೆ, ಇದು ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. 2024ರ ದಂಗೆಯು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ಅವಕಾಶವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ಈ ಚುನಾವಣೆಯು ಕೇವಲ ಅಧಿಕಾರ ಹಸ್ತಾಂತರವಲ್ಲ – ಇದು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಅಡಿಪಾಯಗಳನ್ನು ಪುನರ್ನಿರ್ಮಿಸುವ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿದೆ.

ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗದ ಪ್ರಕಾರ, ಮತದಾರರ ಮತದಾನ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇಕಡಾ 59.44 ರಷ್ಟಿತ್ತು, 2024ರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಶೇಕಡಾ 42.04 ರಷ್ಟಿತ್ತು. ಇನ್ನೂ, ಸುಮಾರು ಶೇಕಡಾ 40 ರಷ್ಟು ಜನರು ಮತ ಚಲಾಯಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜನಾದೇಶವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಾತಿನಿಧಿಕವಾಗಿಲ್ಲ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿದವರು ತಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆಯ ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ತರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಇದು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಅನುಮೋದನೆಯ ಒಂದು ರೂಪವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ದೂರ ಉಳಿದವರ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಸಹ ಪರಿಹರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಅವರ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ತರುವುದು ಪ್ರಧಾನಿ ತಾರೀಕ್ ರೆಹಮಾನ್ ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿದೆ.

ಶಾಂತಿಯುತ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವುದು ಮಾತ್ರ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹಿಂದಿನ ಅನುಭವವು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಚುನಾವಣಾ ನಂತರದ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಸ್ಥಳೀಯ ಮಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ – ಯೂನಿಯನ್ ಪರಿಷತ್ ಗಳು, ಉಪಜಿಲ್ಲೆಗಳು, ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ – ನ್ಯಾಯೋಚಿತ ಚುನಾವಣೆಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ರೈತರು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬಡತನ ಮತ್ತು ನಿರುದ್ಯೋಗ ಏರುತ್ತಿದೆ. ಬೆಲೆಗಳು ಎಟುಕುವುದಿಲ್ಲ. ಜನರು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ-ಮುಕ್ತ, ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ತಟಸ್ಥ ಪೊಲೀಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಬದಲಾಗಿ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು. ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ. ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾದ್ಯಂತ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ದೃಢ ನಿಲುವು. ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸೌಹಾರ್ದತೆಗೆ ಮರಳುವಿಕೆ. ವಿರೋಧಿಗಳ ಬಂಧನ, ಸುಳ್ಳು ಪ್ರಕರಣಗಳು ಮತ್ತು ಹಿಂಸೆಗಳ ಅಂತ್ಯ. ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು, ಕಲಾವಿದರು, ಬರಹಗಾರರು, ಪತ್ರಕರ್ತರ ಬಿಡುಗಡೆ. ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಬಲವಾದ ಸಂಬಂಧಗಳು –  ಇವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಒಂದು ಸಮಗ್ರ ವಿಧಾನವನ್ನು ಜನರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ

ಈ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಜನಾದೇಶವು ಅಪಾರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿದೆ. ಈ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ, ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ್ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯತ್ತ ಸಾಗುತ್ತದೆಯೇ – ಅಥವಾ ಇನ್ನೊಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಅವಕಾಶವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುತ್ತದೆಯೇ – ಎಂಬುದು ಬಿಎನ್.ಪಿ ಪ್ರಧಾನಿ ತಾರೀಕ್ ರೆಹಮಾನ್, ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಜಾತ್ಯತೀತ ಜನರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ.

ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ : ಪಿಚ್ಚರ್‌ ಪಯಣ – 168 | ವಯಸ್ಕರಿಗೂ ಪ್ರಿಯವಾಗುವ ಮಕ್ಕಳ ಕಿರುಚಿತ್ರ `ದಿ ರೆಡ್‌ ಬಲೂನ್‌’ | ಮ ಶ್ರಿ ಮುರಳಿ ಕೃಷ್ಣ