ಮೂಲ :ನರ್ಮದಾ ದೇವಿ
ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ – ಗುರುರಾಜ ದೇಸಾಯಿ
ಇಂದಿನ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸಿನೆಮಾವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದ್ವೇಷ, ವಿಭಜನೆ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ತಮಿಳು ಸಿನಿಮಾ ‘ಸಿರೈ’ (ಅರ್ಥ: ಜೈಲು) ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿರುವ ಜನರ ಪರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ, ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಅಪರೂಪದ ಸಿನಿಮಾ. ದ್ವೇಷದ
ಇಂದು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿರುವ ಶಕ್ತಿಗಳು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದ್ವೇಷವನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಆಯುಧವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿವೆ. ಅದರ ಭಾಗವಾಗಿ ಸಿನೆಮಾವನ್ನೂ ಜನರನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ರೂಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. 2002ರ ಗುಜರಾತ್ ದಂಗೆಗಳನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವ ‘ದಿ ಸಬರ್ಮತಿ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್’ (2024) ಸಿನಿಮಾವನ್ನು ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಸಂಸತ್ ಭವನದಲ್ಲೇ ವೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದು, ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ವೀಕ್ಷಣೆ ಅಲ್ಲ. ಅದು ರಾಜ್ಯವೇ ಬೆಂಬಲಿಸುವ ದ್ವೇಷದ ರಾಜಕೀಯದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.
ಇದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯವರು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಬೆಂಬಲಿಸಿದ ‘ದಿ ಕಾಶ್ಮೀರ್ ಫೈಲ್ಸ್’ (2022) ಸಿನಿಮಾ, ಒಂದು ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಿತು. ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಈ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ರಾಷ್ಟ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿರುವುದು, ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಧರ್ಮನಿರಪೇಕ್ಷ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಎಷ್ಟು ದುರ್ಬಲವಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಇತ್ತೀಚಿನ ‘ಛಾವಾ’ (2025) ಸಿನಿಮಾ ನೇರವಾಗಿ ಕೋಮು ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ. ಈ ಚಿತ್ರದ ನಂತರ, ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಒಬ್ಬ ಆಡಳಿತಗಾರನ ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಸೂಫಿ ದರ್ಗಾದಿಂದ ಹೊರತೆಗೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆದಿದೆ. ಇದು ಭಾರತದ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಅಳಿಸಿಹಾಕುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿದೆ.
ತಮಿಳುನಾಡಿನ ತಿರುಪ್ಪರಂಕುಂದ್ರಂ ದರ್ಗಾವನ್ನು ‘ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಅಯೋಧ್ಯೆ’ ಎಂದು ಕರೆದು ಕೋಮು ರಾಜಕೀಯ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನವೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಈ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲೇ ‘ಕಂದನ್ ಮಲೈ’ ಎಂಬ ಸಿನಿಮಾ, ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತಿರುಚಿ, ಕೋಮು ಮತ್ತು ಜಾತಿವಾದಿ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಹರಡುತ್ತದೆ. ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಎಡಪಂಥೀಯ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ದಲಿತ ಚಳವಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ : ಸಿನಿಮಾ ವಿಮರ್ಶೆ | ʻವಲವಾರʼ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರ ಸಿನಿಮಾ
ಈ ಎಲ್ಲ ದ್ವೇಷಪೂರ್ಣ ಸಿನೆಮಾಗಳ ನಡುವೆಯೇ, ನಿರ್ದೇಶಕ ಸುರೇಶ್ ರಾಜಕುಮಾರಿ ಮತ್ತು ಕಥೆ-ಚಿತ್ರಕಥೆ ಬರೆದಿರುವ ತಮಿಳ್ ಅವರ ‘ಸಿರೈ’ ಸಿನಿಮಾ ಒಂದು ಮೌನವಾದರೂ ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಯುತ ಪ್ರತಿರೋಧವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಈ ಸಿನಿಮಾ ಇಂದಿನ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮನಾಗಿ ಬದುಕುವ ವಾಸ್ತವಿಕ ಅನುಭವವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಮಾನವೀಯವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ಸಂಘಪರಿವಾರ ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ‘ಹಿಂದೂ ವಿರೋಧಿ’ ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿತು. ಆದರೆ ಈ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ವಿರೋಧಿ ಅಂಶವೇ ಇಲ್ಲ. ಇದು ಬದುಕಿನ ನಿಜವಾದ ಚಿತ್ರಣ ಮಾತ್ರ.
‘ಸಿರೈ’ ಕಥೆಯ ಕೇಂದ್ರ ಪಾತ್ರ ಕಥಿರವನ್ (ವಿಕ್ರಂ ಪ್ರಭು) ಎಂಬ ಹೆಡ್ ಕಾನ್ಸ್ಟೇಬಲ್. ಅವನಿಗೆ ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣದ ಆರೋಪದಲ್ಲಿರುವ ಅಬ್ದುಲ್ ರೌಫ್ (ಎಲ್.ಕೆ. ಅಕ್ಷಯ್ ಕುಮಾರ್) ಎಂಬ ಕೈದಿಯನ್ನು ವೆಲ್ಲೂರು ಜೈಲಿನಿಂದ ಶಿವಗಂಗೈ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸುಮಾರು 400 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದ ಈ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ನೇರ ಬಸ್ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಸ್ಥಳೀಯ ಬಸ್ಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಚಿತ್ರದ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ, ಕೈದಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗೆ ಜೈಲು ಶಿಕ್ಷೆ ಆಗಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ರಾಜ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೆಳಮಟ್ಟದ ನೌಕರರ ಮೇಲೆಯೇ ಹೇಗೆ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹಾಕುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಯಾಣದ ನಡುವೆ, ಅಬ್ದುಲ್ ಯಾರು? ಅವನು ಮಾಡಿದ ಅಪರಾಧವೇನು? ಅವನನ್ನು ಆ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಳ್ಳಿದ ಕಾರಣವೇನು? ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವನ ಭವಿಷ್ಯ ಏನು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತವೆ.
ಅಬ್ದುಲ್ ರೌಫ್ ಪಾತ್ರದ ಮೂಲಕ, ಇಂದಿನ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಹೇಗೆ ಮೊದಲೇ ಅಪರಾಧಿಗಳಂತೆ ನೋಡುವ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಿನಿಮಾ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೊಯಮತ್ತೂರು ಸ್ಫೋಟಗಳ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಆರೋಪಿಯಾಗಿರುವ ಅಬ್ದುಲ್, ಶಿವಗಂಗೈ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಜೊತೆ ಬದುಕುವ ಏಕೈಕ ಮುಸ್ಲಿಂ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯ. ಅವನ ಮತ್ತು ಕಲೈಯರಸಿ ನಡುವಿನ ಅಂತರಧರ್ಮೀಯ ಪ್ರೇಮ, ಹಾಗೂ ಜಾತಿ-ಸಾಮಂತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿರುವ ಅವಳ ಬದುಕು ಅತ್ಯಂತ ಸಂವೇದನಾಶೀಲವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ದೃಶ್ಯಗಳು ದೊಡ್ಡ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿವೆ. ಹಿಂದೂ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಮೃತರಿಗೆ ಆಹಾರ ಅರ್ಪಿಸುವ ಪದ್ಧತಿ ಇದೆ. ಮುಸ್ಲಿಂ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅಬ್ದುಲ್ನ ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮೃತ ಪತಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಉಳುಂದು ವಡೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಫೋಟೋ ಮುಂದೆ ಇಡುತ್ತಾಳೆ. ಇದು ಅವಳು ಹಿಂದೂಗಳ ಜೊತೆ ಬದುಕಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಪರಿಣಾಮ. ಇಂತಹ ಸಣ್ಣ ದೃಶ್ಯಗಳು ಸಿನಿಮಾವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಾನವೀಯವಾಗಿಸುತ್ತವೆ.
ಈ ಸರಳ ಕಥೆಯೊಳಗೆ, ಅಂತರಧರ್ಮ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಅಪರಾಧವಾಗಿಸುವ ಕಾನೂನುಗಳು, ಭಿನ್ನಮತದ ಧ್ವನಿಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಿಚಾರಣೆ ಇಲ್ಲದೆ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಇಡಲ್ಪಡುವ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ದ್ವೇಷ ಹರಡುವ ಸಿನೆಮಾಗಳು ಅತಿರೇಕ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ವಂಚನೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದರೆ, ‘ಸಿರೈ’ ನಿಜಜೀವನ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ. ಇದು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಯೋಚಿಸುವ ನಾಗರಿಕರಂತೆ ನೋಡುತ್ತದೆ.
ಇಂದು ಇಂತಹ ಲೇಖಕನಿರ್ದೇಶಿತ, ರಾಜಕೀಯ ಅರಿವುಳ್ಳ ಸಿನೆಮಾಗಳನ್ನು ಅಂಚಿಗೆ ತಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ವಿಭಜನೆ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಚಾರ ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ, ಆಡಳಿತದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರಾಜಕೀಯದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.
ಈ ಕತ್ತಲೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ‘ಸಿರೈ’ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮೌನವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಈ ಸಿನಿಮಾ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಇದರ ಬಾಕ್ಸ್ ಆಫೀಸ್ ಯಶಸ್ಸು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾದ ಗೆಲುವಲ್ಲ — ಮಾನವೀಯತೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯದ ಪರ ನಿಂತ ಸಿನೆಮಾದ ಗೆಲುವು.
ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ : “ಛಾವಾ” ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿನ ಸುಳ್ಳುಗಳು! Janashakthi Media
