ಭಾಷಾ ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ
ನೀತಿ ಅಸಮಾನತೆಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದ ಆರ್ಟಿಐ ದತ್ತಾಂಶ
24,821 ಜನರು ಮಾತನಾಡುವ ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾಷೆಯ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ 2532 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ವೆಚ್ಚ ಮಾಡಿರುವ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ, 4.37 ಕೋಟಿ ಜನರು ಮಾತನಾಡುವ (2011ರ ಜನಗಣತಿಯಂತೆ) ಭಾಷೆ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ 12 ಕೋಟಿ (ಶೇ. 0.5ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ) ಮಾತ್ರ ವೆಚ್ಚ ಮಾಡಿದೆ. ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾಷೆಗೆ ಮಾಡಿರುವ ವೆಚ್ಚವು ಇತರ ಐದು ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಾದ ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು, ಕನ್ನಡ, ಮಲಯಾಳಂ ಮತ್ತು ಒಡಿಯಾ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಒಟ್ಟು ರೂ. 147.56 ಕೋಟಿ ವೆಚ್ಚದ 17 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ ಎಂದು ಮಾಹಿತಿ ಹಕ್ಕು (ಆರ್ಟಿಐ) ಅರ್ಜಿಯ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ದಾಖಲೆಗಳಿಂದ ಪಡೆದ ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ.
-ಸಿ. ಸಿದ್ದಯ್ಯ
ಭಾರತ ಇತಿಹಾಸದಿಂದಲೂ ತನ್ನ ಭಾಷಾ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಷೆಯೂ ಇತಿಹಾಸ, ಗುರುತು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಆದರೂ, ಸರ್ಕಾರದ ಬೆಂಬಲದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಇತ್ತೀಚಿನ ವರದಿಯೊಂದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್ ಟೈಮ್ಸ್ ಮಾಹಿತಿ ಹಕ್ಕು (ಆರ್ ಟಿಐ) ಅರ್ಜಿಯ ಮೂಲಕ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದ ದತ್ತಾಂಶವು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. 2014-15 ಮತ್ತು 2024-25ರ ನಡುವೆ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಸರ್ಕಾರ 2532.59 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದೆ. ಇದು ಇತರ ಐದು ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಾದ ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು, ಕನ್ನಡ, ಮಲಯಾಳಂ ಮತ್ತು ಒಡಿಯಾ ಗಳಿಗೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ ಒಟ್ಟು ಹಣದ 17 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು. ಈ ದೊಡ್ಡ ಅಂತರವು ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ.
ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ನೂರು ರೂಪಾಯಿಯಲ್ಲಿ 50 ಪೈಸೆ ಮಾತ್ರ!!
ಅದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಇತರ ಐದು ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಭಾಷೆಗಳಾದ- ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು, ಕನ್ನಡ, ಮಲಯಾಳಂ ಮತ್ತು ಒಡಿಯಾ – ಒಟ್ಟಾಗಿ ರೂ. 147.56 ಕೋಟಿ ಮಾತ್ರ ಪಡೆದಿವೆ. ತಮಿಳು 113.48 ಕೋಟಿ ರೂ.ಗಳನ್ನು ಪಡೆದರೆ, ತೆಲುಗು 12.65 ಕೋಟಿ ರೂ.ಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ. ಕನ್ನಡ 12.28 ಕೋಟಿ ರೂ.ಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ. ಮಲಯಾಳಂ 4.52 ಕೋಟಿ ಮತ್ತು ಒಡಿಯಾ 4.63 ಕೋಟಿ ರೂ.ಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಪಡೆದಿವೆ. ಸಂಸ್ಕೃತಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ (ಸರಾಸರಿ) ರೂ. 230.24 ಕೋಟಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಐದು ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ರೂ. 13.41 ಕೋಟಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಇಎಲ್ಐ – ಸಾರ್ವಜನಿಕ ನಿಧಿಯಿಂದ ಉದ್ಯಮಿಗಳಿಗೆ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಒದಗಿಸುವ ಮತ್ತೊಂದು ವಂಚಕ ಯೋಜನೆ
ಐದು ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ತಮಿಳು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಅನುದಾನ ಪಡೆದಿದೆಯಾದರೂ, ಅದು ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾಷೆಗೆ ನೀಡಿದ ಒಟ್ಟು ನಿಧಿಯ ಶೇ. 5 ರಷ್ಟೂ ಕೂಡ ಪಡೆದಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ತೆಲುಗು ತಲಾ ಶೇ. 0.5 ಕ್ಕಿಂತ (ನೂರು ರೂಪಾಯಿಯಲ್ಲಿ 50 ಪೈಸೆ) ಕಡಿಮೆ ಮತ್ತು ಒಡಿಯಾ ಮತ್ತು ಮಲಯಾಳಂ ತಲಾ ಶೇ. 0.2 ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಅನುದಾನ ಪಡೆದಿದೆ.
ಈ 5 ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಭಾಷೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಭಾಷಿಕರನ್ನು ಹೊಂದಿವೆಯಾದರೂ ಇವುಗಳಿಗೆ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚ ಮಾಡಿರುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿದೆ. 2011 ರ ಜನಗಣತಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಭಾರತದ 120 ಕೋಟಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು, ಮಲಯಾಳಂ, ಒಡಿಯಾ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಭಾಷಿಕರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಶೇ. 21.99 ರಷ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ತಮಿಳು 6.90 ಕೋಟಿ (ಶೇ. 5.70), ತೆಲುಗು 8.11 ಕೋಟಿ (ಶೇ. 6.7), ಕನ್ನಡ 4.37 ಕೋಟಿ (ಶೇ. 3.61), ಮಲಯಾಳಂ 3.40 ಕೋಟಿ (ಶೇ. 2.88) ಮತ್ತು ಒಡಿಯಾ 3.75 ಕೋಟಿ (ಶೇ. 3.10) ಭಾಷಿಕರಿದ್ದಾರೆ. ಸಂಸ್ಕೃತ ಮಾತನಾಡುವವರು ಶೇ. 0.01 ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ (24,821 ಜನರು- ಶೇ. 0.00185). ಆದರೂ, ಇದು ಐದು ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಭಾಷಾ ಒಟ್ಟಾರೆ ನಿಧಿಯ ಶೇ. 84 ರಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ.
ಉರ್ದುವಿಗೆ 837.94 ಕೋಟಿ, ಹಿಂದಿಗೆ 426.99 ಕೋಟಿ
2014-15 ಮತ್ತು 2024-25ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿ, ಉರ್ದು ಮತ್ತು ಸಿಂಧಿ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಒಟ್ಟು ರೂ. 1,317.96 ಕೋಟಿ ಹಣಕಾಸು ಲಭ್ಯವಿದ್ದು, ಇದು ಸಂಸ್ಕೃತಕ್ಕೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ ಮೊತ್ತದ ಸರಿಸುಮಾರು ಶೇ. 52.04 ರಷ್ಟಿದೆ. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಉರ್ದು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ರೂ. 837.94 ಕೋಟಿ, ಹಿಂದಿ ರೂ. 426.99 ಕೋಟಿ ಮತ್ತು ಸಿಂಧಿ ರೂ. 53.03 ಕೋಟಿ ಪಡೆದಿದೆ. ಹಿಂದಿ ಮಾತನಾಡುವವರು (ಭಾಷೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಾತೃಭಾಷೆ ಎಂದು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿದವರು) ಶೇ. 43.63 ಮತ್ತು ಉರ್ದು ಮಾತನಾಡುವವರು ಶೇ. 4.19 ರಷ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಭಾರತದಲ್ಲಿ 9 ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಭಾಷೆಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ 22 ನಿಗದಿತ ಭಾಷೆಗಳಿವೆ. ಪಾಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಕೃತ ಮಾತ್ರ ನಿಗದಿತ ಭಾಷೆಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಎರಡು ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಭಾಷೆಗಳು. ಈಗ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಭಾಷಾ ನಿಧಿಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಸಚಿವಾಲಯವು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2024 ರಲ್ಲಿ ಮರಾಠಿ, ಪಾಲಿ, ಪ್ರಾಕೃತ, ಅಸ್ಸಾಮಿ ಮತ್ತು ಬಂಗಾಳಿ ಎಂಬ ಐದು ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಹೊಸದಾಗಿ ಸೇರಿಸಲಾದ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಹಣಕಾಸಿನ ನೆರವು ನೀಡುವ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಗಳು ಇನ್ನೂ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮಾನ್ಯತೆ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ನಿಧಿಯ ನ್ಯಾಯಯುತ ವಿತರಣೆ ಇನ್ನೂ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಇದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವಾಲಯ (MoE) ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನೆಯ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲಾ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಈ ಡೇಟಾವು ಕೆಲವು ಭಾಷೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಮನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಮಾತನಾಡುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಅಗತ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಗಮನ ಹರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಅನೇಕ ವಿದ್ವಾಂಸರು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಈ ತಾರತಮ್ಯದ ವಿರುದ್ದ ತಮಿಳುನಾಡು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎಂ.ಕೆ. ಸ್ಟಾಲಿನ್ ದ್ವನಿ ಎತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಂಸ್ಕೃತದಂತೆಯೇ ಗಂಭೀರತೆಯಿಂದ ತಮಿಳನ್ನು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವು ಉತ್ತೇಜಿಸಬೇಕು ಎಂದಿರುವ ಎಂ.ಕೆ. ಸ್ಟಾಲಿನ್ ಅವರು, ತಮಿಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಅಧಿಕೃತ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಶಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಬೇಕು ಎಂದಿದ್ದಾರೆ.
ನಿಧಿ ನೆರವಿನ ಅಗತ್ಯವೇಕೇ?
ಏಕೆಂದರೆ ಭಾಷೆ ಸಂವಹನದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಅದು ಗುರುತು, ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವ ಕುರಿತದ್ದಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಷೆಯೂ ಪ್ರಪಂಚದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಸಮುದಾಯದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಭಾಷೆಗೆ ಹಣದ ಕೊರತೆ ಅಥವಾ ಅದು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಕಡಿಮೆ ಮೌಲ್ಯಯುತವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಅದು ರವಾನಿಸುತ್ತದೆ.
ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಇದೆ. ಭಾರತೀಯ ಭಾಷಾ ಪುಸ್ತಕ ಯೋಜನೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ, ಸರ್ಕಾರವು 22 ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಯೋಜಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಹಣಕಾಸು ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇದು ಹೇಗೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತದೆ? ಸಮಾನ ಹೂಡಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಹಿಂದುಳಿದಿರಬಹುದು.
ಭಾರತವು ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನ ಹಲವು ಭಾಷೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಪಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವುದು ಮಾತ್ರವೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮ ಭಾಷಾ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಮತ್ತು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಬಯಸಿದರೆ, ನಾವು ಎಲ್ಲಾ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ ಬೆಂಬಲಿಸಬೇಕು – ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಬಜೆಟ್ ಹಾಳೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಭಾರತದ ಬಹುಭಾಷಾ ಭೂದೃಶ್ಯವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಲು ಸಾಧ್ಯ.
ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ: ವಿಶೇಷ ವಿವಾಹ ಕಾಯಿದೆ, 1954: ನೀವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಮಾಹಿತಿಗಳು – ಅಶ್ವಿನಿ ಓಬುಳೇಶ್ ಅವರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ
